solucan delikleri

Bak şimdi, teorik fizikçilerin çay molasında "acaba şöyle olsa ne manyak olurdu" dediği şeylerden bunlar bir nevi bilimin en uç noktalarından. Fraktal evren fikri, yani atomun içine zoom yapsak orada da minik galaksiler, minik güneş sistemleri görür müyüz sorusu, aslında evreni devasa bir Rus Matruşka bebeği gibi düşünmek demek ve inanılmaz romantik bir fikir ama doğa ana maalesef sürprizi seviyor, işi o kadar basit tutmamış. Sorun şu ki, bizim makro dünyamız (gezegenler, yıldızlar) ağır abi gibi, kuralları net, saati şaşmaz, ama bahsettiğin quarkların içine, kuantum dünyasına indiğin an orası tam bir iddia kuponu. kimin nerede olduğu belli değil, kaos hakim, kurallar sürekli bükülüyor, Dediğin o Planck ölçeğindeki uzay-zaman köpüğü olayı aynen doğru, orada zemin düz değil, fokurdayan çorba gibi, sürekli mini solucan delikleri açılıp kapanıyor. Yani evrenin temeli, o sağlam gördüğümüz maddeden değil, bildiğin olasılıklardan ve titreşimlerden oluşuyor. Bir elektrona neredesin? diyorsun, o da sana Valla şuralarda bir yerdeyim hacı ama yemin edemem işine gelirse diyor... Evren içinde evren dersen, o da gayet olası, belki de biz başka bir evrendeki devasa bir karadeliğin içindeki olay ufkunda yaşıyoruzdur, kim bilir? Kısacası bunlar aslında fiziğin henüz ıspatlayamadığı ama reddedemediği, fiziğin o gri ve en heyecanlı bölgesi...